Surrealistisch verhaal geschreven door Willem den Broeder, Camela Cirillo, Marit van den Berg,
Leon Remie, Rick Hutchinson. Jesse Laport, Miranda B., Annelies Appelhof,  Polly, Sandra Boots,
Isabelle, Matthew, Angela, Elsje, Pino, Carlos Martins, Nick Glasbergen,  Joeri Groenendyk en Eefje Claus.
allen zijn bezoekers van surrealisme.nl

Wat betreft het plastic hoofd daar zouden wij
  aanstaande vrijdag een receptie in houden,
 maar door vies algen aanslag ging het door.
 De straat is om het even, wat ik ook doe met de
 heldere achterblijvers zonder kruis en bikini lijn!
 Romantiek is ver te zoeken het badlaken dat angstig kijkt.
 Gatenkaas riepen de schildpadden des doods,
 zij vervloekten mij wanneer ik uit de vijver viel.
 Spanning stijgt, terwijl ik kijk naar de deur en zie hoe de
 deurkruk langzaam naar beneden gaat en weer omhoog.
 Plastic hoofd, Matta
 Het is ook geen voorwerp, want het is verf op doek.
 Nonsens, de vlek op het plafond danste langzaam
 met het gat in de vloer
  Blub zat in een kom met water.
 "Art macht frei" schreeuwde hij.
 Niemand zag het maar iedereen wist:
 alle tongen in 1 mond, alle lust in 2 handen,
 het kruis in mijn derde oog, alle geil
 Muziek zwelt aan, door de klank van
 enkel duizend stenen berispte hij zijn geest.
 Met zijn buik in het zand,
 zwemmend naar de hoogste kerktoren van NASA
 Kiezel, vorm gekozen uit duizenden
 Verdorie het plastic hoofd, had ik me toch
 weer mee laten slepen in een verhitte discussie.
 Ik voelde mijn oor langzaam naar beneden glijden
 De gaten van de kaas zijn als het diepste van de gedachten,
 ze zijn incompleet maar toch typerend en heel lekker.
 Waar betaal je voor als je gatenkaas koopt,
 voor de gaten! Riep het raamkozijn
 Terwijl mijn moeder een appel at.
 Rarara dada ooooo jijijijijiji JIJ!!!!
 Bleek en zacht was het gezicht dat ik vast hield,
 nog een kind, nog een slapende vrouw.
 Heet water voor allen.
 Achter mijn masker schreeuw ik in stilte.
 Waar ik was toen jij bestond
 Geluk, een regendruppel vindt de zee.
 Die goudvis is maar iets raars want het is toch onmogelijk
 om oranje te zijn en goud genoemd worden waarom niet blauwe vis
 Er was eens een teen vol met gaten in een handschoen rechts
 terwijl de kers in een elliptische baan rond het scrotum vloog.
 Ik dook en lande op het de mentale oogkassen
van het meisje, omdat ze durfde te kijken
  Terwijl de man zijn hoofd opensneed en naar binnenkeek,
 zag hij een groep idioten de marathon rennen
 Ze zat op het bed, haar benen wijd open,
 de man opende het raam en sloeg de vlieg.
 Het klopt in zijn totaliteit niet, terwijl het wel klopt, hoor maar.
 Nergens werelden als in de sterren zeiden de stoffen in hun lichtbokaal.
Als de nacht valt, valt haar torso,
gebroken in stukken op de verharde ondergrond.

einde eerste deel

Ga verder met het deel twee  a.u.b.

Surrealisme.nl

 

Copyleft 2009